We współczesnej chirurgii onkologicznej, we wczesnych postaciach nowotworów istnieje tendencja do ograniczania zasięgu zabiegu chirurgicznego. Koncepcja węzła wartowniczego, do którego w pierwszym rzędzie powstają przerzuty nowotworowe, stała się podstawą do poszukiwania metod jego lokalizacji. Obecnie najbardziej uznaną metodą lokalizacji węzła jest zastosowanie specjalnych znaczników radioizotopowych, które gromadzą się w naczyniach limfatycznych i węzłach chłonnych. W trakcie zabiegu operacyjnego, przy użyciu gammakamery, chirurg może zidentyfikować podejrzany węzeł w 93-100% przypadków.

Metoda ta znajduje coraz szersze zastosowanie w leczeniu chirurgicznym nowotworów piersi, tarczycy, skóry i jelita grubego. Jej zaletą jest ograniczenie zasięgu zabiegu chirurgicznego, a przez to minimalizacja późniejszych następstw wykonanej operacji oraz znacznie korzystniejszy efekt kosmetyczny.