Od ponad 55 lat wykonywane są zabiegi protezowania stawu biodrowego. Dotychczas stosowane endoprotezy obarczone były licznymi wadami. Jedną z głównych jest nieanatomiczne funkcjonowanie stawu biodrowego po wszczepieniu protezy. Ortopedzi od wielu lat poszukiwali rozwiązań bardziej fizjologicznych i takim kompromisem jest kapoplastyka biodra.

Metoda ta polega na zastąpieniu powierzchni stycznych metalem o niskiej ścieralności, a jej zaletą jest pozostawienie warunków pracy stawu niemal anatomicznych i fizjologicznych. Warunki zwartości stawu pozostają takie jak w biodrze prawidłowym, a biorąc pod uwagę minimalne zaburzenia biomechaniczne, spodziewany okres żywotności implantu powinien sięgać ok. 30 lat (żywotność dotychczas stosowanych protez oceniana jest na ok.10-12 lat). Szczególną zaletą kapoplastyki jest znacznie szybszy powrót do sprawności samoobsługowej po zabiegu. Większość pacjentów funkcjonuje lokomocyjnie po 4-7 dniach, prowadzi samochód po 4 tygodniach, a praktycznie zapomina o operacji i wraca do aktywności sprzed zabiegu po 3 miesiącach.

Biorąc pod uwagę długi okres żywotności protezy, metoda ta jest szczególnie polecana ludziom młodym, dla których istotny jest szybki okres rekonwalescencji po zabiegu i możliwość uzyskania pełnej sprawności fizycznej.